بوی خداست می‌وزد از جانبِ یمن            از یُمنِ عشق رایحه‌اش می‌رسد به من

از هم گسـست سلـسلۀ غـربتِ نسیم            پر شد مشامِ جانِ من از بوی پیرهن

بیداری است روشنیِ چـشمِ عاشقان            آئید پـیـشواز که برگـشـتـه به وطن

در جوی خون خویش بغلتید عاشقان!            پاکـیزه باد جـامـۀ جـان از غبارِ تن

خون نیست این که ریخته هر گوشه و کنار            از آسمان بشارتِ سرخی‌ست بر چمن

دارد بهار می‌رسد از راه، بنگـرید!            جنّاتِ عدن جلوه‌گری کرده در عَدَن

گوشم خوشِ روایتِ فتحی دوباره است            آیاتِ نصر می‌شنوم گوش کن به من

دل خانۀ خداست نه جای نفاق و شرک            فرخنده باد مـوسمِ از بت تهی شدن

چون روز روشن است که نزدیک شد طلوع            آمد زمـانِ از پـسِ ظلـمـت بـرآمدن

آن‌گاه بـاز بـانگِ أنا العـشق می‌زند            در آسمانِ شب‌زده خورشیدِ شب‌شکن

إنّی أشَـمُّ رائِحَةَ العـشـق، بـشـنـوید!            بوی خداست می‌وزد از جانبِ یمن